Historiek

Historiek

SCHEPDAAL volgens de FERRARISKAART uit 1777.

Het toekomstige “domein Levenslust” ligt iets onder het midden van de kaart, links onder de kruising van de weg naar St Gertrudis- Pede en de weg naar het centrum van Schepdaal (Chapelle St Schepdael)

even uitvergroot geeft dit : (domein Levenslust op cijfer 1)

___________________________________________________________________________

DATA van het KASTEELDOMEIN (volgens eigen opzoekingen) en informatie uit Het Kasteel van St-Martens-Lennik (Brifaut) door Raoul De Wolf

(zie ook “Officiële Documenten, -Toelichtingsnota RUP”  pagina 37-39)

1845 :

In de wegenatlas wordt de boerderij “De Cleyt” , samen met aantal gronden als eigendom van de Brusselse notaris Eliat aangegeven.   ( naakte eigendom voor Gaston Eliat , vruchtgebruik voor Henri Eliat + Jeanne Ceuppens). Het eigendom loopt tot aan de Ninoofse steenweg, daar werd een portiershuis gebouwd en een hoge getraliede poort geplaatst, geflankeerd door arduinen pijlers. Op de kruispunten ( met de oude Geraardsbergsebaan en de Wijngaardstraat) stonden arduinen kolommen waartussen kettingen hingen … er werd doorgang verleend, maar het privé-bezit van de dreef was duidelijk.

Op de mooiste plaats van het domein werd werd circa 1860 een kasteel gebouwd. Het was gelegen op de grens van St. Martens Lennik, en was volledig georiënteerd op Schepdaal.

Op de Popp kaarten ( 1842-1879) staat de toekomstige ligging van “De Dreef” in potlood aangegeven als “Avenue Eliat”. Van het huidige marktplein in Schepdaal was toen ook nog geen sprake. ( Om de markt aan te leggen zou men later serieuse afgravingen doen).

1855  en volgende

Bouw van een grote villa ( koetshuis – “wit huis”) : datum staat op het zinken vlagje op het dak.  Bij het koetshuis, broeikassen, portiers-of tuinierswoning, kapel. Het park wordt aangelegd : vijvers worden gevoed door een bron van de Vaerenbeek. Aanpassing van de doorsteek naar de steenweg op Ninove : ter plaatse van de asverschuiving werd een “rotonde” aangelegd.

1860 :

Notaris Eliat laat een imposant buitenverblijf bouwen, met de voorgevel gericht naar het noorden. Het gebouw telde een gelijkvloers en drie verdiepingen.

( beschrijving gebouw zie website http://www.dreepput.be/verhalen/eliat.php )

1869 :

Het kasteel wordt toebedeeld aan Gustave Eliat , echtgenoot van Hélène Mersman.

1879 :

Op de stafkaarten uit die tijd wordt melding gemaakt van een ijskelder. Zoals de naam het zegt, nam men vroeger in de winter ijs van de vijver dat men ondergronds bewaarde, tot in de zomer. Deze ijskelder is beschermd omdat er een belangrijke kolonie vleermuizen in gehuisvest is. Bij bouwwerken dienen de nodige maatregelen genomen om de instandhouding ervan te verzekeren.

1888 :

In 1888 sterft Gustave Eliat . De eigendomen gaan naar de echtgenote  ( ¼ naakte eigendom, ¼ vruchtgebruik) en de 5 kinderen ( 2/4).

6 juni 1891 :

Het kasteel wordt eigendom van advocaat Emile van Hoorde en zijn echtgenote Marie Faignart.  In 1901 sterft  Emile Van Hoorde . In 1911 overlijdt Marie Faignart. De eigendom gaat naar de 6 kinderen. Na dit overlijden werd het kasteel toen bewoond door ongehuwde dochter, Louise Van Hoorde , samen met het gezin van haar zus ( De Streel-Van Hoorde en hun kinderen). Er was heel wat personeel aanwezig : butler, kamermeisje, koetsier, keukenmeid, hovenier met 5 arbeiders.

1919 :

Het domein wordt verkocht aan drietal adellijke dames , elk voor 1/3 eigendom.

1923 :

Bij openbare verkoop op 9 mei 1923 door de Brusselse notarissen Adhémar Morren en Alfred Ectors  wordt het kasteeldomein in naakte eigendom verkocht aan de consoorten Sloet van Oldruitenborgh ( Robert, Madeleine, Juliette en Louise) , vruchtgebruik voor Marie Orban , echtgenote van Albert Sloet van Oldruitenborgh.

Hieronder het oudst bekende plan van het domein zelf, zoals bij de verkoop in 1923 voorgesteld. De bovenkant van dit plan is het ZUIDEN. ( het plan ligt dus omgekeerd ten overstaan van de actuele gewoontes)

1928 :

Het domein wordt doorverkocht aan Adrienne Zoude ( weduwe van notaris Charles Marie Claes) ( vruchtgebruik) en naakte eigendom voor de 3 kinderen : notaris Charles Louis Claes , Louise Claes ( echtgenote van Valentin Brifaut) en Leonie Claes, echtgenote van François Houtart.

1928 :

Onder de mom van verfraaiingswerken, wordt het bestaand kasteel volledig afgebroken en aansluitend wordt een nieuw kasteel met kapel gebouwd.

1931 :

Het toenmalig domein, 10.5 hectare, wordt niet meer als “Lusthof”, maar als “Bos” geregistreerd en daardoor wordt het kadastraal inkomen tot een vierde herleid.

(de gemeenschap heeft dan ook tot op heden gedurende 87 jaar meebetaald om het bos te vrijwaren)

1932 :

Louise Claes erft het kasteel. Zij was de echtgenote van advocaat Valentin Brifaut  ( geboren in streek van Dinant- Philippeville) was volksvertegenwoordiger en senator voor de Katholieke Partij. Als dusdanig speelde hij ook een belangrijke rol bij de Franstalige katholieke scouts.

1940 :

Na de inval van het Duitse leger, wordt het kasteel, na plundering, bezet door de Luftwaffe. In het park worden barakken gebouwd voor de kazernering van de troepen, het kasteel zelf werd gebruikt door de officieren. Het Duitse leger zorgde ook voor de verharding van de Dreef. Op het kruispunt van de Geraardsbergsestraat met de Dreef werd een houten uitkijktoren geplaatst van waaruit de omliggende dorpen konden geobserveerd worden.

1944 :

Bij de aftocht van het Duitse Leger op 3 september 1944 was het de bedoeling om het kasteel te dynamiteren. Er kwam enkel een lading tot ontploffing in de kelders, waardoor het kasteel zelf gevrijwaard werd. Na de bevrijding werd het kasteel gebruikt door het Engels leger dat er een hoofdkwartier van de Royal Air Force in vestigde. Door de verschillende bezettingen was het kasteel niet langer bewoonbaar en stond het jarenlang te verkommeren.

1954 :

Het domein wordt op 16/09/1954 voor Notaris Cornelis uit Anderlecht verkocht aan de Prévoyance Sociale ( een organisatie van de Parti Socialiste ) (De Prévoyance Sociale was (en is ?) de eigenaar van het beschermde ART Nouveau-gebouw hierboven).

Voor zover bekend is de genoemde  Prévoyance Sociale, een verzekeringsmaatschappij die later de naam P&V aangenomen heeft, nog steeds de echte eigenaar van het domein. Waarvoor P&V staan en wat de historiek is kan u hier lezen :  P&V  en   historiek P&V  of   Beschrijving uit 1991, 1-2, pp 229-279.

Voor wie hier dieper wil op ingaan geven we de laatste jaarrekening   Jaarrekening 2017 – nl en de lijst van de beheerders :  bestuurders P&V.  De voorzitter van de beheerraad is Jean Pascal Labille. (minister van overheidsbedrijven in de regering Di Rupo)

1957 :

op deze militaire stafkaart uit 1957 kan het domein, waar nu de vzw Levenslust huist, goed gesitueerd onder de Franse vermelding “Chau” ( Château ), met vijvers en uitgebreid bosgebied (de puntjes en de sterren). Er is reeds een verbindingsweg naar het zuiden toe, maar het agrarisch gebied links van die weg lijkt nog niet te behoren tot het domein, ook al is er een stippellijn die de toekomstige grens aangeeft.

In 1957 werden de terreinen toevertrouwd aan Levenslust en werden de eerste klaslokalen gebouwd. Om veiligheidsredenen werden de vijvers gedempt (met materiaal afkomstig van afbraakwerken van het gebouw van de Post in Brussel)

Ook in 1957, aanleg van de nieuwe bedding van de Scheestraat. In feite wordt de bestaande buurtweg tussen Goudveerdegem en Pede rechtgetrokken. Die oude buurtweg bestaat nu nog en ligt een tiental meter ten zuiden van de actuele Scheestraat. Het is die oude buurtweg die we op deze stafkaart terugvinden. Die oude buurtweg vormt nog altijd de grens tussen de gemeenten Schepdaal en Lennik, maar de nieuwe, later aangelegde weg, nu “Scheestraat” genoemd (ligt volledig op het grondgebied van Schepdaal) en moet, conform de overeenkomst voor de oude buurtweg, aan de noordkant door Schepdaal en aan de zuidkant door Lennik onderhouden worden.

Zie kadasterplan schaal 1_1250  : Het perceel A296p2 behoort nog steeds tot Schepdaal zoals de codering duidelijk stelt.

Dit is de reden waarom het grondplan, zoals voorgesteld voor het nieuwe RUP, een witte driehoek voorziet ten noorden van het domein. Die witte driehoek maakt nog altijd deel uit van de gemeente Schepdaal. De gemeente Lennik heeft er geen rechten op en kan de bestemming ervan niet wijzigen zonder akkoord van Schepdaal. (En toch doen (lees : “proberen”) ze het. Stiekem dan. (zie de Synthesekaart bij het Masterplan op het einde van deze tekst. Er staat “bijkomende parking kasteel”. In park-gebied !)

1972 :

Bij de opmaak van het eerste Gewestplan  werden, binnen het domein, zones voorzien voor een sportzaal, een kinderboerderij, een beroepsschool en een leslokaal voor de metsers. Bij de realisatie hiervan heeft Levenslust de lokalisatie zeer ruim opgevat en in de feiten serieus buiten het daartoe voorziene gebied gebouwd. Vandaar de actuele vraag naar “regularisatie” van iets wat in feite een bouwovertreding is. (als het geen overtreding zou zijn, moest het niet geregulariseerd worden…)

1975 :

De ingang aan de hoek van de Scheestraat en de Steenstraat bestaat nog niet. (zie de winterfoto uit 1975  hieronder)

1985 :  21 mei

Er word een betonweg gegoten tussen de nieuwe ingang aan de hoek van de Scheestraat met de Steenstraat en midden een waardevol parkgebied. Dit is dwars door het waardevolle bosgebied. Werd hiervoor een bouwvergunning afgeleverd ?

 

1992 :

Vanaf 1992 heeft de eigenaar,  de intussen “P&V” genoemde verzekeringsmaatschappij,  het domein verpacht aan de Vereniging Levenslust die er een Medisch Pedagogisch centrum gevestigd heeft. De vereniging heeft een erfpacht voor 50 jaar vanaf 01.07.1992. Dus tot 2042, datum waarop de echte eigenaar ( = de verzekeringsmaatschappij P&V (=Socialistische Partij /Parti Socialiste), opnieuw van de volle eigendom van het domein kan genieten. De (volgens het RUP onbestaande“) planbaten kunnen daarbij overgenomen worden en de verdere commercialisatie van het domein kan ingezet worden aangezien er, bij aanvaarding van dit RUP, voor dit domein  geen enkele natuurbeschermende maatregel meer van toepassing is. Een uitstekende termijn-investering !!!

2016-2017 :

Een gedeelte van de grond werd afgestaan aan de bouwpromotor B&R in ruil voor het bouwen van een nieuw administratief centrum. In ruil hiervoor kan de bouwpromotor beschikken over een grond waar hij assistentiewoningen kan oprichten. Door dit RUP zou Levenslust, en daardoor de bouwpromotor, de mogelijkheid krijgen om alle beperkingen van het Gewestplan te omzeilen en de bebouwing van het domein te maximaliseren.

Bij gebrek aan de bereidheid om de definitieve tekst van het MASTERPLAN ter beschikking te stellen wordt hier de informatie uit het DRAFT-document : “Levenslust VZW – Masterplan Zorgsite -Lennik. ” weergegeven, samen met het bijhorende syntheseplan. Bemerk dat ook het op Schepdaal gelegen grondgebied een andere bestemming krijgt : uitbreiding van de kasteelparking. Het RUP-Levenslust voert dus ook feitelijke bestemmingswijzigingen in op het grondgebied van een andere gemeente !!! Totaal onwettelijk natuurlijk.

Zie verder rechtsboven het plan : de fase 2B Woonfunctie, inplanting nog onbekend. Het is duidelijk waar men naartoe wil en waarom het ganse domein een blauwe grondkleur krijgt. (zie eerste plan hierboven) Uiteraard komt het schrappen van de ingang op de hoek van de Scheestraat en de Steenstraat daarbij bijzonder goed uit, omdat dat perceel dan beter kan verkaveld worden.

Bemerk opnieuw het misleidende van deze kaart : de groene gedeeltes wijzen NIET op natuurbehoud aangezien de stedenbouwkundige kaart ( zie eerste kaart van dit hoofdstuk) de ganse zone een blauwe kleur geeft.

Bemerk ook dat de kasteeloppervlakte verdubbeld wordt. Enerzijds wordt gesteld dat het kasteel niet meer kan hersteld worden om zijn actuele functie van administratief centrum te vervullen (vandaar de nood aan een nieuw administratief centrum), en anderzijds wordt dit kasteel dan wel hersteld om er een revalidatiecentrum van te maken. Wie houdt men hier voor de gek ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2018-2020 ????

Zonder voldoende actie van de omwonenden kunnen we dit binnenkort verwachten. Zoekplaatje : waar is het waardevolle bos ? En welke natuur werd behouden ?

 

 

September 2018 : Onderhoud Scheestraat door Lennik…

Op historische gronden moet de gemeente Lennik instaan voor het onderhoud van het zuidelijke deel van de Scheestraat hoewel deze op de gemeente Schepdaal (Dilbeek) ligt. Ondergaande foto’s ter illustratie. Moeten we hieruit besluiten dat de gemeente Lennik geen interesse heeft voor wat aan zijn buitenste grenzen gebeurt  en dat het haar eigenlijk niet kan schelen wat op het domein Levenslust gebeurt ?

 

Toch worden niet minder dan 36 parkeerplaatsen op openbaar domein Schepdaal “aangeslagen” voor private doeleinden.